Natural Water

Zagađenja vode

O zagađenoj vodi

Voda koja je zagađena može izazvati bolesti. U vodi za piće, može se očekivati određena količina zagađivača. U SAD, agencija EPA (Europian Prosthodontic Association ili Evropsko protetsko udruženje) je postavila standarde za približno 90 zagađivača u vodi za piće. Detaljnije informacije o najčešćim zagađivačima vode su dolje navedene, kao i njihova klasifikacija kako bi Vam pružili pojašnjenja o specifičnim zagađenjima i njihovom uticaju na Vaše zdravlje. Mikrobi, koliformne bakterije su uobičajene u našem okruženju i generalno nisu štetne. Međutim, prisustvo ovih bakterija u vodi za piće je obično posjledica problema sa sistemima za prečišćavanje vode ili sa cijevima koje distribuiraju vodu i ukazuje da voda može da bude kontaminirana bakterijama koje mogu izazvati bolesti. Fekalne koliformne bakterije i Escherichia coli su bakterije čije prisustvo ukazuje na to da voda može biti zagađena ljudskim ili životinjskim otpadom. Koliformne bakterije su primarno nepatogene i normalno se nalaze u donjem intestinalnom traktu (debelom crijevu) čovjeka i toplokrvnih životinja, gdje su odgovorne za pravilnu probavu hrane. Koliformne bakterije se izlučuju fekalijama, dospijevaju u otpadne vode, a preko njih u prirodne recipijente i sisteme javne kanalizacije.

 Ukoliko su u fekalijama prisutne i patogene bakterije, one će takođe dospjeti zajedno s koliformnim bakterijama u otpadne i prirodne vode. Ukoliko su prirodne vode (potoci, rijeke, jezera) opterećene fekalijama, patogene bakterije, virusi i paraziti takođe mogu biti prisutni, predstavljajući opasnost za zdravlje ljudima koji dolaze u kontakt sa vodom. Koliformne bakterije su najpogodnija grupa indikatorskih bakterija za vrijednovanje higijenskog kvaliteta vode. Escherichia coli je bakterija koja naseljava crijeva čovjeka i životinja. Predstavlja dio crijevne flore i neophodna je za proces varenja i sinteze nekih supstanci (na primjer vitamin K). Escherichia coli je indikator zagađenosti voda fekalijama, jer se velike količine (trilioni) izbacuju dnevno fecesom samo jednog čovjeka. Jedan je od najčešćih uzročnika bekterijskih infekcija čovjeka. Može izazvati infekcije gastrointestinalnog, urogenitalnog trakta, sepsu, meningitis (kod novorođenčeta), zapaljenje pluća, itd.

Šta se zaista dogodilo sa našom vodom za piće i podzemnim vodama? Čista voda je jedna od najvažnijih potreba našeg tijela. Tužna činjenica je da nešto što je od suštinskog značaja za naš život, kao što je čista voda za piće, ne može više biti bezbjedna za upotrebu. Nebezbjedna voda nije problem samo trećeg svijeta. U stvari, kvalitetnu i bezbjednu vodu za piće je još teže naći u industrijski razvijenim zemljama, kao što su SAD i zemlje EU. Prema mnogobrojnim istraživanjima, većina voda iz vodovodnih sistema u EU danas nisu bezbjedne za piće zbog teških industrijskih zagađenja i uništavanja životne sredine. Došli smo do kritične tačke da svi izvori naše vode za piće, uključujući opštinske vodovode, bunare, jezera, rijeke, sadrže određeni nivo zagađenja. Zagađivači su prisutni u širokom rasponu od prirodnih minerala do vještačkih hemikalija i nus-proizvoda. Dok se mnogi zagađivači nalaze na nivou koji nije dovoljan da prouzrokuje tegobe ili bolesti odmah, dokazano je da će čak i nizak nivo izloženosti mnogim uobičajenim zagađivačima, tokom vremena izazvati ozbiljne bolesti, uključujući oštećenje jetre, razne vrste kancera i druge ozbiljne bolesti. Čak i hemikalije koje se najčešće koriste za poboljšanje vode u opštinskim vodovodima, kao što su hlor i fluor su toksične i poznato je da imaju značajne negativne efekte na ljudsko tijelo. 

O zagadjenoj vodi

Voda koja je zagadjena moze izazvati bolesti  U vodi za piće, može se očekivati određena količina zagađivača. U SAD, agencija EPA (Europian Prosthodontic Association ili Evropsko protetsko udruženje) je postavila standarde za približno 90 zagađivača u vodi za piće. Detaljnije informacije o najčešćim zagađivačima vode su dole navedene, kao i njihova klasifikacija kako bi Vam pružili pojašnjenja o specifičnim zagađenjima i njihovom uticaju na Vaše zdravlje.  Mikrobi, koliformne bakterije su uobičajene u našem okruženju i generalno nisu štetne.

 Međutim, prisustvo ovih bakterija u vodi za piće je obično posledica problema sa sistemima za prečišćavanje vode ili sa cevima koje distribuiraju vodu i ukazuje da voda može da bude kontaminirana bakterijama koje mogu izazvati bolesti. Fekalne koliformne bakterije i Escherichia coli su bakterije čije prisustvo ukazuje na to da voda može biti zagađena ljudskim ili životinjskim otpadom. Koliformne bakterije su primarno nepatogene i normalno se nalaze u donjem intestinalnom traktu (debelom crevu) čoveka i toplokrvnih životinja, gde su odgovorne za pravilnu probavu hrane. Koliformne bakterije se izlučuju fekalijama, dospevaju u otpadne vode, a preko njih u prirodne recipijente i sisteme javne kanalizacije.

 Ukoliko su u fekalijama prisutne i patogene bakterije, one će takođe dospeti zajedno s koliformnim bakterijama u otpadne i prirodne vode. Ukoliko su prirodne vode (potoci, reke, jezera) opterećene fekalijama, patogene bakterije, virusi i paraziti takođe mogu biti prisutni, predstavljajući opasnost za zdravlje ljudima koji dolaze u kontakt sa vodom. Koliformne bakterije su najpogodnija grupa indikatorskih bakterija za vrednovanje higijenskog kvaliteta vode. Escherichia coli je bakterija koja naseljava creva čoveka i životinja. Predstavlja deo crevne flore i neophodna je za proces varenja i sinteze nekih supstanci (na primer vitamin K). Escherichia coli je indikator zagađenosti voda fekalijama, jer se velike količine (trilioni) izbacuju dnevno fecesom samo jednog čoveka. Jedan je od najčešćih uzročnika bekterijskih infekcija čoveka. Može izazvati infekcije gastrointestinalnog, urogenitalnog trakta, sepsu, meningitis (kod novorođenčeta), zapaljenje pluća, itd.

Šta se zaista dogodilo sa našom vodom za piće i podzemnim vodama? Čista voda je jedna od najvažnijih potreba našeg tela. Tužna činjenica je da nešto što je od suštinskog značaja za naš život, kao što je čista voda za piće, ne može više biti bezbedna za upotrebu. Nebezbedna voda nije problem samo trećeg sveta. U stvari, kvalitetnu i bezbednu vodu za piće je još teže naći u industrijski razvijenim zemljama, kao što su SAD i zemlje EU. Prema mnogobrojnim istraživanjima, većina voda iz vodovodnih sistema u EU danas nisu bezbedne za piće zbog teških industrijskih zagađenja i uništavanja životne sredine. Došli smo do kritične tačke da svi izvori naše vode za piće, uključujući opštinske vodovode, bunare, jezera, reke, sadrže određeni nivo zagađenja. Zagađivači su prisutni u širokom rasponu od prirodnih minerala do veštačkih hemikalija i nus-proizvoda. Dok se mnogi zagađivači nalaze na nivou koji nije dovoljan da prouzrokuje tegobe ili bolesti odmah, dokazano je da će čak i nizak nivo izloženosti mnogim uobičajenim zagađivačima, tokom vremena izazvati ozbiljne bolesti, uključujući oštećenje jetre, razne vrste kancera i druge ozbiljne bolesti. Čak i hemikalije koje se najčešće koriste za poboljšanje vode u opštinskim vodovodima, kao što su hlor i fluor su toksične i poznato je da imaju značajne negativne efekte na ljudsko telo. 

Da li je zagađenost vode zaista veliki problem?

Zagađena voda je vodeći svetski uzročnik smrti i bolesti i negativno utiče na više od 1 milijarde ljudi svakog dana u zemljama u razvoju. Čak i u SAD i zemljama EU se konstantno bore sa zagađenom vodom kao posledicom prirodnih katastrofa i ljudskih aktivnosti. Nedavni Nacionalni izveštaj u SAD o kvalitetu vode pokazao je da 45% od procenjenih vodenih tokova i 47% od procenjenih količina voda jezera upravo predstavlja zagađenu vodu. 

Dobra izvorišta mogu biti zagađena zbog problema u vezi sa industrijskim otpadom i poljoprivrednim nusproduktima. Lako je uočiti zašto je zagađena voda veliki problem za životinje i biljke koje žive u tim ekosistemima, ali istina je da to negativno utiče i na ljude. Ovi isti zagađeni izvori vode su takođe stanište morskih plodova koje konzumiramo, mesta gde plivamo i igramo se, ali su prisutni i tamo gde postoje izvorišta pijaće vode. Dok se voda sa česme temeljno tretira da se smanji njeno zagađenje, neki zagađivači mogu ostati i dalje prisutni, uključujući teške metale, hemikalije i farmaceutske lekove. Svako ko koristi vodu iz slavine, izložen je nekom nivou zagađenja.

Da li je zagađenost vode zaista veliki problem?

Zagađena voda je vodeći svjetski uzročnik smrti i bolesti i negativno utiče na više od 1 milijarde ljudi svakog dana u zemljama u razvoju. Čak i u SAD i zemljama EU se konstantno bore sa zagađenom vodom kao posljedicom prirodnih katastrofa i ljudskih aktivnosti. Nedavni Nacionalni izveštaj u SAD o kvalitetu vode pokazao je da 45% od procjenjenih vodenih tokova i 47% od procjenjenih količina voda jezera upravo predstavlja zagađenu vodu. Dobra izvorišta mogu biti zagađena zbog problema u vezi sa industrijskim otpadom i poljoprivrednim nusproduktima. Lako je uočiti zašto je zagađena voda veliki problem za životinje i biljke koje žive u tim ekosistemima, ali istina je da to negativno utiče i na ljude. Ovi isti zagađeni izvori vode su takođe stanište morskih plodova koje konzumiramo, mjesta gdje plivamo i igramo se, ali su prisutni i tamo gdje postoje izvorišta pijaće vode. Dok se voda sa česme temeljno tretira da se smanji njeno zagađenje, neki zagađivači mogu ostati i dalje prisutni, uključujući teške metale, hemikalije i farmaceutske ljekove. Svako ko koristi vodu iz slavine, izložen je nekom nivou zagađenja.

Šta to utiče na kvalitet naše vode?

Poljoprivreda

U područjima intenzivne poljoprivrede kišnice ispiru poljoprivredno zemljište odvodeći u podzemlje velike količine vještačkih đubriva, pesticida i nitrata, koji se nerijetko koriste u nekontrolisanim količinama.

Odlagališta otpada

Teški metali, nafta, otpaci iz klanica, pepeo iz termoelektrana – glavni su izvori zagađenja rijeka na Balkanu. Na to treba dodati i neuređene deponije i ilegalno pražnjenje septičkih jama. Naši najveći gradovi ispuštaju neprečišćene otpadne vode direktno u rijeke jer nemaju postrojenja za prečišćavanje. Nerijetko možete vidjeti divlje deponije pored samih rijeka kao i mrtve životinje kako plutaju.

Industrija i Saobraćajnice

Velike količine štetnih supstanci i gasova dižu se iz dimnjaka, industrijskih objekata u atmosferu i putem padavina vraćaju na zemlju i u vodonosne slojeve. Otpadne industrijske vode zagađuju reke i jezera. Nažalost, nismo sigurni ni u regijama gdje nema velikih fabrika i proizvodnih objekata. Atmosfera se nalazi u konstantnom kretanju, što dokazuju do nas dospele kiše s česticama peska iz Afričkih pustinja ili vulkanski pepeo iz dalekih zemalja. Primera radi, u podzemnim vodama u nekim dijelovima Evrope može se naći arsen, izuzetno otrovan element koji ima velik uticaj na ljudsko zdravlje, posebno izazivajući probleme s kožom i cirkulacijom, a najopsniji je kancer. 

Velik uzrok zagađenja izvorišta su otpadne vode sa saobraćajnica koje sadrže mineralna ulja, teške metale i druge nečistoće, koje odlaze u zemlju i dalje u vodotokove. Količina čvrstog otpada stalno raste, i ne samo da oduzima prostor nego stvara i specifične uslove za zagađivanje životne sredine. Ogromne količine pepela, stakla, hartije, razne vrste ambalaže od plastike i drugih materijala, otpaci iz industrije i termoelektrana, predstavljaju značajne izvore zagađivanja životne sredine. Zagađenje od industrijskog otpada naročito je izraženo u industrijski nerazvijenim zemljama što predstavlja veliku opasnost za zagađivanje životne sredine. Kako struktura otpada postaje sve raznovrsnija, ona je često i veoma opasna, jer industrija svake godine stvara tone i tone potencijalno otrovnog otpada. Raspadanje otpada dovodi do znatnog zagađivanja životne sredine.

Zagađenje od industrijskog otpada naročito je izraženo u industrijski nerazvijenim zemljama što predstavlja veliku opasnost za zagađivanje životne sredine. Kako struktura otpada postaje sve raznovrsnija, ona je često i veoma opasna, jer industrija svake godine stvara tone i tone potencijalno otrovnog otpada. Raspadanje otpada dovodi do znatnog zagađivanja životne sredine.

U našoj zemlji, takođe se svake godine povećava količina raznih vrsta otpada. Tome doprinosi i konstantno uvećavanje gradova u kojima se povećavaju i količine gradskog smeća. I drugi čvrsti otpaci u našoj zemlji, kao što su: hartija, pepeo, razna ambalaža, posebno staklena, konzerve itd., povećavaju se svakim danom sve više i zagađuju životnu sredinu tamo gde se gomilaju. Do sada nije stvorena mogućnost u našoj zemlji da se ovakvi otpaci sakupljaju i ponovo prerađuju u nove sirovine, čime bi se postiglo smanjenje zagađenja, sa jedne strane, a istovremeno omogućila velika korist novim sirovinama, sa druge strane.

Gradsko smeće može da predstavlja izvor velikog broja sirovina koje mogu korisno poslužiti čoveku. Kao primer mogu se navesti neke sirovine koje se preradom (recikliranjem) smeća mogu dobiti: čelik za železare, sirovine za fabrike hartije, građevinski materijal, benzin, ugalj, gas za gorenje i osvetljenje itd. Iz ovog se može zaključiti da kod nas postoje velike neiskorišćene mogućnosti ponovnog korišćenja.

Industrija i saobraćajnice

Velike količine štetnih supstanci i gasova dižu se iz dimnjaka, industrijskih objekata u atmosferu i putem padavina vraćaju na zemlju i u vodonosne slojeve. Otpadne industrijske vode zagađuju rijeke i jezera. Nažalost, nismo sigurni ni u regijama gdje nema velikih fabrika i proizvodnih objekata. Atmosfera se nalazi u konstantnom kretanju, što dokazuju do nas dospjele kiše s česticama pijeska iz Afričkih pustinja ili vulkanski pepeo iz dalekih zemalja. Primjera radi, u podzemnim vodama u nekim dijelovima Evrope može se naći arsen, izuzetno otrovan element koji ima velik uticaj na ljudsko zdravlje, posebno izazivajući probleme s kožom i cirkulacijom, a najopsniji je kancer. Velik uzrok zagađenja izvorišta su otpadne vode sa saobraćajnica koje sadrže mineralna ulja, teške metale i druge nečistoće, koje odlaze u zemlju i dalje u vodotokove. Količina čvrstog otpada stalno raste, i ne samo da oduzima prostor nego stvara i specifične uslove za zagađivanje životne sredine. Ogromne količine pepela, stakla, hartije, razne vrste ambalaže od plastike i drugih materijala, otpaci iz industrije i termoelektrana, predstavljaju značajne izvore zagađivanja životne sredine. Zagađenje od industrijskog otpada naročito je izraženo u industrijski nerazvijenim zemljama što predstavlja veliku opasnost za zagađivanje životne sredine. Kako struktura otpada postaje sve raznovrsnija, ona je često i veoma opasna, jer industrija svake godine stvara tone i tone potencijalno otrovnog otpada. Raspadanje otpada dovodi do znatnog zagađivanja životne sredine.

Zagađenje od industrijskog otpada naročito je izraženo u industrijski nerazvijenim zemljama što predstavlja veliku opasnost za zagađivanje životne sredine. Kako struktura otpada postaje sve raznovrsnija, ona je često i veoma opasna, jer industrija svake godine stvara tone i tone potencijalno otrovnog otpada. Raspadanje otpada dovodi do znatnog zagađivanja životne sredine.

U našoj zemlji, takođe se svake godine povećava količina raznih vrsta otpada. Tome doprinosi i konstantno uvećavanje gradova u kojima se povećavaju i količine gradskog smeća. I drugi čvrsti otpaci u našoj zemlji, kao što su: hartija, pepeo, razna ambalaža, posebno staklena, konzerve itd., povećavaju se svakim danom sve više i zagađuju životnu sredinu tamo gdje se gomilaju. Do sada nije stvorena mogućnost u našoj zemlji da se ovakvi otpaci sakupljaju i ponovo prerađuju u nove sirovine, čime bi se postiglo smanjenje zagađenja, sa jedne strane, a istovremeno omogućila velika korist novim sirovinama, sa druge strane.

Gradsko smeće može da predstavlja izvor velikog broja sirovina koje mogu korisno poslužiti čovjeku. Kao primjer mogu se navesti neke sirovine koje se preradom (recikliranjem) smeća mogu dobiti: čelik za železare, sirovine za fabrike hartije, građevinski materijal, benzin, ugalj, gas za gorenje i osvjetljenje itd. Iz ovog se može zaključiti da kod nas postoje velike neiskorišćene mogućnosti ponovnog korišćenja.